That Day When The Moon Fell in Love with the Sun…

..all was golden in the sky..all was golden when the day met the night…


This was and is still one of my favorite songs from this band called Panic! At The Disco.

Ito yung isa sa mga kanta kahit na madalang ko na mapakinggan ngayon iba pa din talaga yung tatak nito sa puso ko.

Malamang about love ang konsepto ng kanta. Parang yung dalawang bagay na napakadalang magtagpo sa kalawakan ay biglang nagkita. Biglang nagkaroon ng spark. Booooooom panissss….

Madalas kapag naririnig ko yung kantang ito, naalala ko na naman ang mga medyo mapapait na sandali ng aking isang parte ng buhay. At alam niyo na yun. Hahaha. Hindi ako masyadong open pagdating sa mga ganyang bagay. Pero nagkaroon na din ako ng mga kabiguan, katangahan, kagagahan at higit sa lahat kasiyahan. Napakadami kong natutunan sa karanasan ko na iyan. Nakakaloka. Puwedeng maiapply sa pang-araw-araw o minu-minutong buhay.

Siguro masasabi kong di ko sinasadyang maramdaman yun doon  sa huling taong yun. Hindi ko inaasahan kasi sa totoo lang wakopaks naman ako noong una. Kasi nga may iba pang customer dito sa reception ng aking ❤️. Charot. Kaya talagang ewan ko ba sa kanya noon. Kaya lang madalas nga yung mga hindi mo inaasahan, yun pa talaga yung tumatatak. Parang yung kulay gray na tape na hindi matanggal-tanggal. Pero sige irelate natin sa kantang sinabi ko, dahil katulad na lang nung sa kanta nung nakausap na ni Araw si Buwan na may nadurog na puso, hindi niya inaasahang mafall dito. At yun na nga. Naging masaya ang kanyang mga araw at talagang nagpakaginto ang paligid…


Sa ating buhay, may isa tayong regret kahit na sabihin mo pa na wala, meron at meron yan. Para sa akin, siya ang pinakamalaking katangahan ko o regret. Ang tanga ko kasi di ko alam baka meron pala. Hindi ko alam kung ako ba yung TOTGA na yun punyeta. Hindi ko alam kung paano ako magsasakabilang pahina kung di ko naman confirmed na hindi nga ako yun. &3$44$&3$:$48384$7;

Gusto ko lang talagang maisingit yung mga feels ko ngayon mga atey, mamshie. Puhleassseee. Maawa na kayo. Ha ha ha ha ha.

Ang tagal na at di pa din ako nakakamove-on mga mamshie, ganun pa din. Lalo na pag dumadating ang disyembre. Lalo na pag dumadating ang piyesta ni Maria. Haay. Bumabalik-balik pa din. Yung para ka ng tanga na gagawin ang lahat mawalan ka lang ng gagawin sa araw na iyon dahil baka may alam mo na. May magtext ha ha ha ha. Nakakaloka di ba.
Hay…

Sa tingin ko, matagal-tagal pa bago mag-move on si Sun kay Moon. 

Charot lang ito entry na ito. Char.
Random Thoughts:


I would like to say that sometimes these random thoughts aren’t so random at all. 😂
Alam ko naman na hindi niya pa din mababasa ito dahil haller wala namang ways para mabasa niya ito.

Pero sabi nga ni BDO,


Punyateraaaaaa… 

Sana nga makafind siya ng way. Charot.

Advertisements

Three Years..

Tatlong taon..
Opo. Tatlong taon na ang nakalipas simula ng ayain niya ako.

Ayain upang magsimba sa Baclaran.

Kaso lang ako si tanga hindi puwede.

Ngayon, tatlong taon na ang nakalipas pero kada taon, ito pa din ako si tanga, naghihintay.

Kaso lang wala na talaga.

Mukhang nabaon na talaga ako sa limot.

Kaya kasa ikawalo ng Disyembre, ito na naman ang aking sariling umaasa.

Umaasa sa wala.

Kaya ngayon, kahit na para na tayong sobrang engot sa kakaisip, tignan na lang natin..

…Ang kahalagahan ng nakaraan.

Kung bakit ito nangyari, kung bakit kailangan kong sabihan ang punyeta kong sarili..

..Na wala na mamshie..
Wala na po talaga… T_T
Random Thoughts:

Wala akong masulat dito pero sa tingin ko kailangan ko na talaga ang bakasyon..

PS. credits to the owner of my banner pic

Hello there, Nam Joo Hyuk. <3

Well, well, well. Hindi po ako magpopost about the most coveted wedding of the year, #SongSongCoupleWedding. Pero yung isa sa kahayukan ko bilang isang kdrama fan. Sa tanda kong ito, nakuha ko pang magpakafan girl sa isang Korean actor.. Eh kese nemeeeen eng pogiiiiii…

Kung hindi niyo po siya kilala, ipapakilala ko po ang jowa este yung isa sa pinakapoging nilalang (bukod kay Song Jong Ki) ng Hallyu wave, please welcome………

Nam Joo Hyuk (NJH)!!!!!


O di ba. Full size ang picture para sobrang intense. Sa kaadikan ko, dahil alam kong may private show siya dito sa Pilipinas, naisipan ng lola mo na pumunta. Kahit walang gustong sumama sa akin (nuninuninuuuuuuuu). At ayun nga, dahil may topak yung credit card ko, wala akong choice kung hindi maghanap ng ticket online. As in sa Twitter. And thank you kay Ms. Revi, at nakakuha ako ng Vip ticket…
It happened sometime between September 1 to 30, 2017. Haha. Search niyo na lang sa internet!!! Tamaders na ako eh. Hahaha.
It was a thrilling moment. Thrilling kasi, first time ko lang magattend ng ganitong event. And at may age pa… Well, huwag nyo akong i-judge mga beshie kasi part pa ako ng Millenial pamily….. :p
So ito ang stage.. Sorry na.. Ito lang kinaya ng Samsung J2 Prime ko. Dahil few days before the event, nagbreakdown yung Iphone 5 ko so tiis muna tayo dito.

On the first part, Nam Joo Hyuk, sang a korean song, which I cannot remember (Grass Flower ba yun? Help me unnies).
Sa totoo lang, isa talaga siyang deity, from his oh-so-flawless skin.

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

Hindi lang masyadong justified sa picture. Pero okay lang..

As mentioned from the picture below, NJH loves listening to this song and sings it often for his performances.

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

So are you ready to get close to Nam Joo Hyuk? ❤ ❤ ❤

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

During the first to second parts of the program, there were brief trivias, introductions about Nam Joo Hyuk and the characters he portrayed in the various dramas that he was in. He also brought with him his coat and pants from his protrayal of Habaek from The Bride of Habaek.

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com


He told us, his pretty fangirls, that he’s personality is similar to Jung Joon Hyung. Yes he is. Since he is the sporty type. He plays basketball prior to his modelling and acting stints. If you went to the fanmeet, you will know.

For the third segment of this fanmeeting, magiging chef si NJH!!!

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

 

In order to obtain all the favorable ingredients, he has to win all his challenges against his lovable fans. First up is the outstaring challenge. 
Too bad, he lost in this round. Pero don’t fret, ang swerte naman nitong si atey! Ayan nakuha tuloy ni NJH yung wasabi (which he does not love awww).

For the next challenge, he has to do push ups in 30 seconds (yata). 

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

And he completed it!!! Hooray!

Kahit pawisan ka pa, okay lang… ❤

Another challenge is yung bottle twist. He has to flip bottles mga at least 1 para manalo…


In fairness, he did it twice!

Lastly, he has to do another challenge with a fan. Kailangan, yung ipapahula sa kanila, they will answer in action and they must match. At least 3 yung correct answers so he can get the ingredient he wanted.

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com


At syempre nanalo ang oppa nating mahal.

So he gets to do his gimbap and he lets his manager to try it (since it was his birthday on this day of the fanmeet). He also got a fan to try this wasabi gimbap. Even the host Sam Oh, managed to eat one. Talagang for the love of Nam Joo Hyuk.

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com


For the second to the last portion, he personally chose scenes from The Bride of Habaek that he and another unnie will reenact. Syempre kilig to the bones ang mga scenes mga beshie!!!!

At ang pinakaswerte sa kanilang lahat ayyy….

Credits to beyondhappysunday.wordpress.com

Sobrang swerte niya!!! May paback hug pa si mayor!!!!

All in all, as the saying goes, all good things must come to an end.

Upon the ending of this fanmeeting, a surprise video, done by Nam Joo Hyuk Philippines was flashed and made Nam Joo Hyuk teary – eyed. It was even published on several international websites.

It goes to show that the small and most important things in life are enough to make a man’s heart touched.

Here are the links to the official video made by Nam Joo Hyuk Philippines. Kamsahamnida!

Thank you MMI Live for making this possible! Sana sa susunod na fanmeet niya, mas madami ng makaHi Touch sa kanya.

Random Thoughts:

Tutal Friday Slide ngayon,

Isaslide ko na din sana sa nakaraan ang feelings ko kaso lang, wala ayaw eh.

Mema lang.

Ktnxbye.

Sa Buhay Mayroong Isang Minsan…

Taraay ng title.. Pero actually, yan ang unang pumasok sa isipan ko. Time check: 11:41 pm na. Di pa din natutulog ang buong katauhan ko. Yung mata ko, gusto ng pumikit, pero napili ng mga kamay kong magsulat muna ng isang makabuluhang blog. 

Nakanamaaaaaan… 
Pero seriously… Napasulat na naman ako dahil naisip ko na naman siya. Dahil biglang sumingit ang anino niya from my side glances noong isang araw. Nakakaloka lang. Kasi bumalik na naman yung mga siguro 30 to 40% ng #feels. Akala ko okay na ako after 3 months. Hindi pa pala..

Hindi ka pala talaga mabilis umusad lalo na kung sobrang apektado ka sa mga bagay – bagay. Napapaisip kung sana ba ginawa ko ito noon, mas okay kaya? Kung di ba ako naghesitate, mas okay kaya?
Sa buhay, may isang minsan na sana hindi ka nagalinlangang gawin. May mga oras na dapat hindi mo sinayang. Pero may isa din minsan na siguro may dahilan ang lahat. Pero kahit may dahilan pa din ito, hindi ko pa din matanggap. Na minsan di naman mahirap tanggapin sa sarili mo na nagpakatanga, nagpaka-ogag ka dun. Pero siya ni minsan walang tsek yung mga sagot ko sa kanya.
Ayun lang. Short but sweet naman ika nga nila. I hope this ends na. My other self: sana magbago na yung #feels nun. 

Random Thoughts:

Credits to Peso Sense @ FB


Confessions of a Korean drama (Kdrama) addict.

Malamang halos karamihan sa inyo di na mapakali sa susunod na episode, upload mga eklavu. Ng Probinsyano ba? Yung iba siguro. Pero ako, yung Korean drama sa VIU Ph ang inaabangan ko. Di naman ako sobrang addict dati. Nito lang. After siguro ng DOTS. As in Descendants Of The Sun. If you know what I mean… Ha ha ha..
Bakit nga ba matunog ang mga kdrama? Ito yung mga rason ko.

1) Para sa akin, simple lang. Magaling kasi sila gumawa ng simpleng #feels pero yung impact sa tao sobra – sobra. Yung tipong hindi mo siya makikitang paulit – ulit sa mga korean dramas.
2) Napakaclear cut nung story line. Hindi kailangang pahabain ng isang taon kasi para lang magkaratings. (As far as I am concerned, kokonti lang ang nanonood ng kdramas sa SK. Not sure. Can somebody enlighten me?!)

3) Hindi ka talaga magsasawa at kahit na nagmamakaawa na yung eyebags ko sa sobrang adik ko sa kakanood, okay lang. Kasi dito nakakalimutan ko yung mga problema ko.

Dahil dyan, mag-eenumerate ako ng mga ilan sa mga Kdrama na napanood ko recently and yung mga natutunan ko sa bawat isa.

Descendants of the Sun

 Starring Song Joong Ki (SJK) and Song Hye Kyo (SHK). This drama taught me the value of trusting your partner. Of course, being patriotic. Isa sa mga favorite scenes ko doon eh yung nasa hospital si Yoo Si Jin (SJK) at yung matutulog na sila ni Kang Mo Yeon (SHK) tapos nagthank you sila sa isa’t – isa dahil sa pagligtas ng buhay ng bawat isa. Tapos nagdecide silang manood nung movie na hindi nila matapos – tapos (pero hindi din nila natapos sa huli). 

Credits to KBS and VIU Philippines for this image


Goblin

Ito na siguro yung pak na pak na pak na korean drama na punong – puno ng feels. Lalo na kay Kim Shin (Gong Yoo) at Ji Eun tak (Kim Go Eun). Ang isa sa natutunan ko naman dito ay ang hindi mag – give up sa love. Sabi nga nila, love transcends age and time. Kaya talaga namang age doesn’t matter dito mamshie. Kasi ba naman kung ganyan kapogi yung boyfriend mo kahit na 900++ years old na siya, okay lang anubeeey.. ❤ Isa din sa stories na hinangaan ko is yung kay Wang Yeo (Lee Dong Wook) and Kim Sun (Yoo In Na). It doesn’t matter who you love. Ang importante, mahal niyo ang isa’t-isa. Kelangan ko yatang sabihin ito sa sarili ko ah hahaha…

Isa sa mga paborito kong scenes dito yung nahuli ni Kim Sun si Wang Yeo sa restaurant niya. Like booom panis. Sa mga panahong ganito, kahit anong tago mo, lahat ng sikreto ay lalabas at lalabas din.

Credits to tvN and VIU Philippines

Credits to tvN and VIU Philippines



Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo

Sa lahat ng napanood kong Koreanovela, ito na siguro yung pinakamasaklap. Dahil hindi nagkatuluyan ang mga bida. Az en. T_T Dyusmiyoooo hindi naman natin or baka kung dito ginawa sa Pinas yung storyline nyan, lumalangoy sa kailaliman ng putik ang ratings nyan. 

Hindi naman naging paasa si 4th Prince Wang So (Lee Joon Gi) kay Go Ha Jin/Hae Soo (Lee Ji Eun/IU). Pero sadya lang talagang hindi sila pinagtagpo ng panahon. Ang saklap mga bes. Sobraaaaa. 😦 So dito maaapply yung tamang panahon ng AlDub. O pupuwedeng hindi talaga pinagtagpo ng tadhana. Dapat ipaglaban natin yung mga mahal natin kasi pagdating ng panahon baka mawalan na tayo ng oras. Tapos ayun pala, tapos na. Hindi na puwedeng isalba (ouch). Hay. Ligwak ganern ang peg.

Favorite ko dito yung kakiligan nila ni Hae Soo at Wang So while watching the moon. Ke ke ke ke..

https://static.asiachan.com/Moon.Lovers%3A.Scarlet.Heart.Ryeo.full.128699.jpg

Credits to SBS

**In fairness sa kanilang dalawa… #couplegoals <3<3<3


Weightlifting Fairy Kim Bok Joo

Ito ang isa sa mga feel good kdramas ko. Noong nasa lusak pa ang puso ko, ito lang yung nagsalba sa akin. Kaya kahit break na kayo Nam Joo Hyuk (NJH) at Lee Sung Kyung (LSK), tiwala pa din ako kung anong meron kayo. 

Kim Bok Joo (LSK) and Jung Joon Hyung (NJH) taught me so much about love. That is to never be afraid to love, to never be ashamed of love, and to never doubt of love. As generations and generations pass throughout this lifetime, we may realize that it doesn’t matter how young or how old we are. In love, we just have to learn how to handle the ups and downs of it and you’ll get through. 

Ohhhhh.. Kaya mo ba yang pangmalakasang statement ko? Hahaha. Eh basta sobrang gaan ng korean drama na ito kaya bet na bet ko kahit na 10 times ko pa itong panoorin.

Credits to MBC and VIU Philippines

Live Up To Your Name Dr. Heo

Ito bagong – bago pa lang I think yung Koreanovelang ito. May twist ng past and present plot. What I love about this kdrama is that eventhough they have different medical views since they both are from different times, they have one goal– to save every patient they see with their own might.  Siguro iisipin ng iba na medyo thunderbird na itong si Heo Im (Kim Nam Gil) at si Choi Yeon Kyung (Kim Ah Joong), pero may chemistry sila mga bessssss….. Hihihi..

Credits to tvN and VIU Philippines

Ayaaaaan. Sa totoo lang sobrang dami ko na napanood na Kdramas pero kung i-eenumerate ko dito lahat, baka maubos na oras niyo. Haha.

Korean dramas taught me that simplicity is a key to make an impact. It doesn’t have to last for a decade for it to make a mark. 

So sana lahat ng mga teleserye dito sa mahal kong Pilipinas eh hindi man maging katulad ng Koreanovelas pero sana yung mga plot nila ay hindi pare-parehas. Yung naakma sa panahon. Yung madaming matutunan yung mga tao ngayon. Yung tipong kahit hindi puno ng feels, eh hindi siya yung tipong, isasara mo na lang yung tv niyo at manonood ng Youtube (which is not bad too). Nakakawalang gana kasi yung mga palabas dito. Imbis na marelax ka, lalo ka pang mastestress. Hahahaha. Well, except for one.
Random Thoughts:

Gusto ko lang i-congratulate ang pinakapeborit kong teleserye ngayon, ang Wildflower para sa palong – palong ratings!!!!

Goodbye Ivy Aguas, at hello Lily Cruz.

Boooooooooooomm… 

Padaanin niyo nga si LC. Hindi si Lloyd Cadena. Si Lily Cruz.

How To Go On With Your Life If It Has Been All Sh*t?

Here is a post from someone.. 😦

“For the last time.. Hopefully… I have a confession to make…
Una sa lahat, gusto ko lang sabihin na nakakabuwisit lahat ng mga lalaking pa-fall……
Simple lang akong babae. Di naman ako ganun kaganda pero sa mata ng nanay at tatay ko syempre, maganda ako. Sa tingin ko naman hindi ako mahirap mahalin dahil lahat ng kababawan sa mundo, kaya kong tawanan. Mukha lang talaga akong masungit at oo minsan suplada ako or boses suplada. Kaya siguro wala pang nagkakamali. May mga kaibigan naman akong lalaki. Kaya ko naman makihalubilo kaso lang minsan di pa din ako sanay. 
Pero salamat sa iyo dahil kahit papaano, naranasan kong magkaroon ng kasama sa sinehan para manood ng horror movie (kahit hindi ako nanonood nyan). Salamat dahil hindi ko alam kung bakit kahit 10 pm, pupuntahan mo lang ako para humingi ng files para sa research paper mo eh pwede ko namang isend sa email mo. Salamat din kasi kahit na last minute na yung mga pinaparefer, pinupuntahan mo pa din. Salamat kasi sabi nila hindi ka daw mareply sa text pero kahit na paano, nagrereply ka sa akin. Salamat din kasi yung one Valentines date na yun na natraffic tayo, tapos nagmamadali pa tayong kumain dahil showing na pala yung papanoorin natin. Tapos natraffic ulit tayo at kwentuhan lang sa kotse mo. Salamat at nafeel ko din na pwede pala akong makaexperience ng ganun.
Kaso lang nung nagsisimula na akong mafall sa iyo, bigla ka namang nawala. Sa totoo lang, pinanghahawakan ko pa din yung time na ikaw ung unang kumuha ng number ko. Ikaw yung unang tumawag sa akin para ayain ako lumabas pero sa kasamaang palad di ako pumayag kasi may emergency ako. Yung fact na hindi ako ang unang lumapit sa iyo. Yun ang pinanghahawakan ko.
Sorry baka nakulitan ka sa akin kasi kahit magkaduty tayo, text ako ng text sa iyo. Sorry kung sa tingin mo, ayoko sa iyo kasi di kita pinapansin pag inaasar nila tayo. Sorry kung minsan nasaktan ka dahil parang feeling mo di kita pinapahalagahan. Sorry talaga kasi hindi ko alam kung nagsesend ka lang ng mixed signals sa akin. Hindi ganun kagaling ang pick-up ko sa mga ganyan. At kasi di ko alam sasabihin ko dahil hindi ko alam kung ano ako sa iyo. Kasi sobrang kinikilig ako na baka mahalata nila. Sorry late ko na narealize na sobrang gusto pala kita. Kung alam mo lang na sa bawat panahon na pupunta ka sa o.r. sinusulyap-sulyapan kita kahit busy ako. Sorry kasi baka naoverwhelm ka sa sobrang papansin ko, at sa sobrang kakulitan ko sa messenger at sa text. Sorry kasi baka nahurt ka sa akin. Kung alam mo lang na ngayon lang ako nagpakatanga ng ganito sa isang lalaki.
Sa lahat ng mga sorry ko sa iyo mukhang wala na yatang magagawa. Kasi ito yung pinakamasakit sa lahat…..
Yung gusto ko sanang maconfirm kung sino yung nasa cryptic posts mo sa FB tapos sinabi ko sa iyo yung nararamdaman ko kasi gusto kong maconfirm kung sino ba yun at para matahimik na din ako kaso lang wala kang pakialam. Ang sakit-sakit. Ni wala man lang pagpapaliwanag. Sabi mo lang na okay sige walang makakaalam nito. Sobrang sakit sa totoo lang. Nababaliw na ako dahil sa inaraw-araw simula ng sinabi ko sa iyo na gusto kita, hindi ako makatulog ng maayos. Hindi ako makakain. Parang pinipilit ko lang na gumising sa umaga dahil kailangan ko. Hindi ko alam kung paano ko bibitawan yung pinanghahawakan ko. Kasi ngayon alam ko naang tanga-tanga ko. Ni hindi ko nga alam kung at one point in time, nagustuhan mo ba ako or pinilit mo lang yung sarili mo dahil sa pressure ng ibang tao.
Ngayon ako nagpromise sa sarili ko last day na ito para isipin ka. Susubukan kong mag-move on bukas. Kaso lang kakayanin ko kaya?
Hay ang hirap talagang mag-move on. Paano ba?”
Yes girl. Mahirap mag-move on. I feel you.
Random Thoughts:

“Cause I am barely breathing, I can’t find the air. Don’t know who I’m kidding, imagining you care. ‘Cause I could stand here waiting like a fool for another day. But I dont suppose it’s worth the price,the price that I would pay.”

Barely Breathing, Duncan Sheik
Kaya mo yan gurl. Konting oras lang makakasanayan mo din ulit ang bagay – bagay. 

Some Nobody.

So mga beks pano ba yan. 14 hours pa lang ang nakalipas pero may blog entry na naman. Haha.

Well, bakit nga ba yan ang title ko? Naisip ko lang. Dati akong wala lang pakialam sa mundo. Wala pang naachieve. Walang kwenta. Pero nakakaloka after my years of existence sa Earth, madami na din pala akong nagawa. Siguro 60% bad, 40% good (Kids wag tutularan). At sa mga pagkakataong yan, madami akong natutunan. Na kung dati kang nobody, puwede kang maging somebody na kahit hindi ka man naging presidente ng Pilipinas, sa sarili mong pagsisikap, nakatulong ka sa kapwa mo. 

Dati talaga, galit ako sa mundo. Sabi ko nga bakit ba ako hindi ginawang perpekto? Bakit hindi kami kasing yaman ng mga kaklase ko? Bakit hindi ko magawang masabi na, “Ma, bilhan mo naman ako ng cellphone kasi yung classmate ko meron na sila.” Hindi ko iyon magawa. Dahil middle class family lang kami. Tinuruan kami ng tatay at nanay ko na huwag sumunod sa uso. Kasi madalas hindi naman kailangan yun. Kaya hanggang ngayon na medyo nakakaangat na kami ng konti sa buhay (at nakakabili na ako ng sarili kong cellphone), hindi ko lubos maisip na bumili ng mga bagay na hindi ko naman kayang panindigan. Halos lahat nga ng kakilala ko may mga sasakyan na. Marunong magdrive. Siyempre kapag pumasok sa trabaho, nakachedeng ang iba. Eh wala akong pake. Magcocommute ako hangga’t gusto ko kasi ito lang kaya ko sa ngayon, hindi ko kayang bumili ng sasakyan tapos di ko pa pala kayang bayaran ang monthly fee…

Oh di ba?! Wow. Iba na pala ang way of thinking ko ngayon. Haha. Kung dati, hindi ako concern sa mga ganitong bagay dahil nga isa lang akong nobody pero ngayon, ang dami ko ng iniisip. In a few years time, kailangan ko na magtakeover sa gastusin sa bahay. At syempre hay #adulting sucks. Sa totoo lang. 

But that  is how life is. Taking over of responsibilities. From being a nobody, you become somebody to a once nobody. 

So ayun. Nagpapasalamat lang ako sa mga magulang at sa lolo at lola ko and sa lahat ng mga naging mentor ko magmula nung preschool ako hanggang sa nagtraining ako at hanggang ngayon. Hindi ako magiging taong may halaga kung hindi dahil sa inyo.

**Spontaneously writes what is inside my head. And nope, I am still not over about my ‘current’ issues. If you know what I mean. 😭
Random Thoughts:

Happy Father’s Day to one of the most patient man I have ever met. Thank you sa paghatid sa akin sa work kahit pagoda ka na minsan. Saranghae abeoji.

Meanwhile…

#NowPlaying

From Spotify. Something Better by The Ransom Collective