Tears.

Since wala namang nagbabasa nito, might as well pour out everything.

Sa sobrang kalungkutan ko ngayon, wala na akong pakialam sa mahabang pila sa Buendia sa bus kanina. Pagod ako, oo, pero yung kapaguran ko, hindi 100%. Nasa 25% lang. Kaya ko pa siguro magbasa ng ilang pahina sa libro. 

Sa tingin ko, nakakadepress isipin na ngayon pa lang nagsisink in ang katotohanan. Na tapos na ang lahat. Na sa tingin ko ay dapat na akong mag-move on. Ang hirap na umasa sa isang situation at sa tao na akala mo meron pa, yun pala wala na. Dahil iba pala ang preference nya sa buhay. Haaaaaaaaaaaaaaaaaaaay.

Okay nawala yung train of thought ko.

Kung kaya ko lang sabihin sa kanya lahat ng naiisip ko. Kung pwede ko lang isulat dito. Kaso natatakot din ako kasi di ako sanay sa mga ganitong problema. What the heart cannot solve, the brain must have something in his pocket to fix it. Kaso kahit utak ko, wala eh. Dedma ang peg nya. Di naman lumalabas ang luha dahil siguro hindi pa ganun kalalim ang epekto. Pero hay.

Anyway, masakit pa din pero next page na tayo ng book ples.
Hahahahaha. Thanks daahhhling sa pagbabasa.
Random Thought:

Sharing a vlog from Lloyd Cadena:

https://youtu.be/4wZ96woN9Po
Please watch it. Ay ako lang pala. Papanoorin ko ito.

Malay mo, magawa ko din yan. 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s