15 minutes

Kinse minutos.

Ayan ang kaya kong ibigay sa sarili ko ngaun bago man lang matulog. Pahinga. Ng 15 minutes.

Ang hirap kasi ang daming tumatakbo sa utak ko ngayon.

Naghihintay sa resultang hindi mo naman alam kung anong kalalabasan. Hay ang hirap maghintay bes. Kahit na paulit-ulit kong sabihin sa sarili ko na okay lang ako, bahala na si Lord, ewan. Nababahala pa din ako. Pero tiwala lang sa Kanya. Di ako makapagconcentrate sa lahat ng mga binabasa ko. Nakakapraningggggelllaaaa.. Sa mga nakakakilala sa akin at naiintindihan ang pinagdadaanan ko, alam niyo na.

Tapos kahapon, may nakita pa akong hindi ko alam kung kelangan ko bang mapaisip o di ko na lang papansinin. Isipin or huwaaaag?! Huwagg or isipin?! Kasi unang silip ko palang, may pag-iisip agad. NKKLK. Di ko kayang di na lang pansinin. Gusto kong magsisi. Gusto kong magsorry? Sabi nga ni Justin Bieber, “Is it too late now to say sorry?” Saklap. Ang engot ko to the highest level. Hay. šŸ˜­ 

Di niyo gets ano. Sorry po.

Nilalabas ko lang yung mga naiisip ko na hindi ko kaya sabihin. Kasi baka mabaliw na ako pag wala akong outlet. 

May 8 minutes pa akong natitira. Walong minuto. 7 na lang ngayon.
Sa bilis ng usad ng mga sandali, wala lang kwenta yung mga nasusulat ko. 
Random Thought:



Ito ang Betty Go Belmonte Station ng LRT 2 Line sa Pilipinas. Katulad ng nakikita niyo, walang tao. Baka may multo. Ganyan kasi yung brain ko ngayon. Walang laman kung hindi…. šŸ™‚

Kabooooooom.
Charot.
Tapos na ang 15 minutes.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s